۵۳۸
۲۰۴
پژوهشی پیرامون رقص و موسیقی از نظرگاه فقها، عرفا، اندیشمندان، هنرمندان

پژوهشی پیرامون رقص و موسیقی از نظرگاه فقها، عرفا، اندیشمندان، هنرمندان

پدیدآور: امین یاری ناشر: چاپخشتاریخ چاپ: ۱۳۹۸مکان چاپ: تهرانتیراژ: ۳۰۰شابک: 6ـ47ـ6799ـ600ـ978 تعداد صفحات: ۱۶۷

خلاصه

یکی از موضوعات اساسی و جدل‌انگیز که از ایام قدیم، ذهن‌ها را به خود معطوف کرده و منشأ چالش‌ها و تقابل‌ها گردیده است، حرمت و حلیت رقص و موسیقی در محدودۀ شریعت و در قلمرو طریقت می‌باشد.

معرفی کتاب

برای دیدن بخشی از صفحات کتاب، لینک فایل پی دی اف (pdf) را ببینید.​

 

یکی از موضوعات اساسی و جدل‌انگیز که از ایام قدیم، ذهن‌ها را به خود معطوف کرده و منشأ چالش‌ها و تقابل‌ها گردیده است، حرمت و حلیت رقص و موسیقی در محدودۀ شریعت و در قلمرو طریقت می‌باشد. قراین و شواهد نشان می‌دهد که نقطۀ پایانی برای آن منازعات و تزاحمات قابل تصور نیست؛ چراکه تکافؤ ادله، چنین تقابلی را به نقطۀ تعادل می‌رساند و برنده و بازنده بودن را منتفی می‌سازد. وجد و سماع در عرصۀ حکمت و در دایرۀ هنر نیز مقام رفیع و جایگاه جلیلی دارد که در ابعاد و زوایای مختلف مورد بحث قرار گرفته است. دوام و استمرار مباحث وجد و سماع در گسترۀ تاریخ، عمق و اهمیت آن را به اثبات می‌رساند.

موسیقی در متون مقدس و آسمانی، به‌ویژه در آیین زرتشت که آیین خردورزی و نیکی‌گرایی است، قدمت و جایگاهی والا دارد. از منظر حکما و فلاسفه، با الهام از بیعت و ساختار خلقت نمود و ظهور پیدا کرده است. به نظر حکما و فیلسوفان غربی و شرقی از جمله فیثاغورث، افلاطون، ابن سینا و فارابی، موسیقی بیانگر هماهنگی فطرت و خلقت انسان با نظام هستی است. اما موسیقی به لحاظ تربیت و تعالی روحی، می‌توان نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا نماید. موسیقی می‌توان ترجمان بی‌کران فطرت آدمی و گشایندۀ بال اندیشۀ او باشد.

جغرافیای معرفت و شناخت انسان در حرمت و حلیت موسیقی، بسیار مؤثر است. وجه غالب در دایرۀ فقه شیعی، ممنوعیت و محدودیت وجد و سماع است. موسیقی در دایرۀ تصوف و عرفان، یکی از عوامل سلوک معنوی به شمار می‌رود. مخالفین و موافقین برای اثبات مدعای خود به آیات و روایاتی استناد می‌جویند. دانشمندان و هنرمندان اما نگاه خاصی به وجد و سماع دارند.

در این کتاب تلاش شده به اختصاص و با استناد به منابع معتبر، سماع از منظرهای مختلف لغوی، اصطلاحی، فقهی، عرفانی، حکمی و علمی مورد مداقه و مطالعه قرار گیرد. در این تحقیق به آثار اشخاصی استناد شده که دارای شناسنامۀ فکری در گسترۀ بینش و در عرصۀ دانش می‌باشند و به‌نوعی بخشی از افکار و نگاه‌های افراد جامعۀ بشری را نمایندگی می‌کنند.

فهرست مطالب کتاب:

دیباچه

1. موسیقی و متون مقدس

2. روح موسیقی در اندام هستی

3. موسیقی و هویت ملی

4. موسیقی و تربیت

5. موسیقی و قرآن

6. غناء در لغت و در اصطلاح

7. فرق بین غناء و موسیقی

8. موسیقی و غناء از منظر آیات و روایات

9. رقص و موسیقی در حوزۀ فقاهت و شریعت

10. معنی لغوی و اصطلاحی سماع

11. سماع از نظرگاه عارفان و صوفیان

12. آیات مورد استناد صوفیان و عارفان در راستای مباح بودن سماع و موسیقی

13. نقش معرفت و محیط در ممنوعیت و مشروعیت موسیقی

14. موسیقی از نگاه اندیشمندان و هنرمندان

15. حاصل کلام و نتیجۀ تحقیق

نظر شما ۰ نظر

نظری یافت نشد.

پربازدید ها بیشتر ...

کتاب چهارخطی؛ کندوکاوی در تاریخ رباعی فارسی

کتاب چهارخطی؛ کندوکاوی در تاریخ رباعی فارسی

سیدعلی میرافضلی

این کتاب، مجموعۀ 101 یادداشت کوتاه است که طیف متنوعی از موضوعات را در حوزۀ رباعی فارسی دربرمی‌گیرد.

یک آسمان پرواز (مجموعۀ اشعار)

یک آسمان پرواز (مجموعۀ اشعار)

محمدعلی مجاهدی (پروانه)

این کتاب مجموعۀ اشعار شاعر معاصر، محمدعلی مجاهدی است.

منابع مشابه

نقد کم‌عیار: نقدی بر آراء ارباب معرفت و اصحاب قلم

نقد کم‌عیار: نقدی بر آراء ارباب معرفت و اصحاب قلم

امین یاری

این کتاب دربرگیرندۀ مقالاتی تبیینی و تنقیدی است در موضوعات دینی، ادبی، تاریخی و سیاسی که به قصد روشن

و این منم، زنی تنها؛ در معرفی و شناخت شخصیت ادبی فروغ فرخزاد

و این منم، زنی تنها؛ در معرفی و شناخت شخصیت ادبی فروغ فرخزاد

امین یاری

فروغ هم تأثیرپذیر بود و هم دیگر شاعران از هم‌دوره‌ایهایش همچون سپهری تا شاعران بعدی، به او تأسی می‌ج

دیگر آثار نویسنده بیشتر ...

نقد کم‌عیار: نقدی بر آراء ارباب معرفت و اصحاب قلم

نقد کم‌عیار: نقدی بر آراء ارباب معرفت و اصحاب قلم

امین یاری

این کتاب دربرگیرندۀ مقالاتی تبیینی و تنقیدی است در موضوعات دینی، ادبی، تاریخی و سیاسی که به قصد روشن

و این منم، زنی تنها؛ در معرفی و شناخت شخصیت ادبی فروغ فرخزاد

و این منم، زنی تنها؛ در معرفی و شناخت شخصیت ادبی فروغ فرخزاد

امین یاری

فروغ هم تأثیرپذیر بود و هم دیگر شاعران از هم‌دوره‌ایهایش همچون سپهری تا شاعران بعدی، به او تأسی می‌ج