۲۱
۹
درآمدی بر شعر معاصر آمریکا

درآمدی بر شعر معاصر آمریکا

پدیدآور: کریستوفر بیچ ناشر: خاموشتاریخ چاپ: ۱۳۹۸مترجم: کامران احمدگلی، بهادر باقری مکان چاپ: تهرانتیراژ: ۳۰۰شابک: 6ـ77ـ8330ـ600ـ978 تعداد صفحات: ۵۱۲

خلاصه

این کتاب شاید بهترین و در دسترس‌ترین اثری است که شعر آمریکا را در یک طبقه‌بندی متعارف برگرفته از فضای انتقادی سدۀ بیست‌ویکمی و به شکلی روان و بدون حاشیه و با آوردن مثال‌ها و توضیحات و شرح نسبتاً کافی، در اختیار خواننده قرار می‌دهد.

معرفی کتاب

برای دیدن بخشی از صفحات کتاب، لینک فایل پی دی اف (pdf) را ببینید.​

 

این کتاب شاید بهترین و در دسترس‌ترین اثری است که شعر آمریکا را در یک طبقه‌بندی متعارف برگرفته از فضای انتقادی سدۀ بیست‌ویکمی و به شکلی روان و بدون حاشیه و با آوردن مثال‌ها و توضیحات و شرح نسبتاً کافی، در اختیار خواننده قرار می‌دهد. این کتاب نخستین اثر ترجمه شده در نوع خود به زبان فارسی است و برای دانشجویان ادبیات و علاقه‌مندان به شعر معاصر آمریکا، دارای چند مزیت اساسی است: در سری درآمدهای انتشارات بانفوذ کمبریج قرار دارد که اغلب، به منزلۀ یکی از منابع معتبر برای معرفی دوره‌ها و آثار برتر ادبیات در محیط‌های دانشگاهی توصیه می‌شود؛ در عین کوتاه بودن، گسترۀ نسبتاً کامل و قابل قبولی از جنبش‌ها، مکاتب و گروه‌های شعری آمریکا آغاز سدۀ بیستم تا پایان آن و چند سال اول سدۀ 21 را در برمی‌گیرد؛ بحث خود را در چارچوب نقد عملی و کاربردی بر اشعار شاخص دوران قرار می‌دهد و بدون جانبداری و یکسونگری انتقادی و با زبانی عاری از تکلف و بدون ملاحظات فنی انتقادی پیچیده، به معرفی جریان‌های شعری و بررسی اشعار می‌پردازد و از این روی، نه‌تنها به درک خواننده نسبت به اشعار معاصر آمریکایی کمک می‌کند، بلکه می‌توان از آن، همچون کارگاه نقد عملی، برای تجزیه و تحلیل دیگر اشعار نیز بهره جست؛ و سرانجام اینکه تمام اینها در قالب دستگاه فکری منسجم و منظمی بیان می‌شود و نه افراد و زاویه‌های دید مختلف؛ و از این روی خط سیر کتاب کاملاً مشخص است و خواننده را درگیر موارد فنی و دشوار چالش برانگیز نمی‌کند.

کتاب در دو بخش اصلی و ده فصل به بیان مهم‌ترین شاخصه‌های شاعران و جریانات ادبی شعر معاصر آمریکا می‌پردازد. بخش اول شامل فصل‌های 1 تا 5، به معرفی شعر پیش از مدرنیسم و سپس در چهار فصل به انواع «مدرنیسم» آمریکایی اختصاص دارد. فصل اول کتاب، پس از بیان پیشینه‌ای کوتاه، «شعر اشرافی» سال‌های پایانی سدۀ نوزدهم و سال‌های نخست سدۀ بیستم را که لزوماً شعری دانشگاهی با تمایلات آشنای نشأت گرفته از تفکر متعارف ویکتوریایی دوران بود، معرفی می‌کند. شاعران اشرافی در عمل چهره‌هایی منفعل معرفی می‌شوند که نه با هیچ‌یک از شاعران بزرگ و تحول‌خواه سدۀ نوزدهم چون رالف والدو امرسون، والت ویتمن و هنری دیوید ثورو و یا شاعر نوپرداز معاصر خود امیلی دیکنسون قرابتی دارند، نه از جریان‌های پیشرو شعری در اروپا و بریتانیا تأثیر درخور پذیرفته‌اند. نویسنده سپس به معرفی شعر دو شاعر مهم سال‌های نخست سدۀ بیستم یعنی ادوین آرلینگتون رابینسون و رابرت فراست روی می‌آورد.

فصل دوم بر شعر مدرنیست سدۀ بیستم متمرکز می‌شود و پس از فراهم آوردن درآمدی کوتاه با بیانی موجز اما مفید و با ذکر مثال‌هایی گویا، شعر دو شاعر مدرنیست بسیار تأثیرگذار سدۀ بیستم تی.اس.الیوت و ارزا پاوند را بررسی می‌کند؛ که هر دو در سال‌های نخست سدۀ بیستم، از آمریکا به انگلستان و اروپا مهاجرت کردند.

فصل سوم با تلفیق «مدرنیسم» و «تغزل» و بررسی آن در آثار استیونز و کرین، به طرح مفهومی می‌پردازد که ذاتاً دارای تناقض است: مدرنیسم شعری، تغزل را از اصل نفی می‌کرد و شعری را می‌پسندید که غیرشخصی باشد و با احساسات شاعر دست‌کم به معنای متعارف آن، سروکاری نداشته باشد. نویسنده با طرح مفاهیم مهمی چون «تخیل متعالی» استیونز و «منطق استعاره» در شعر کرین، سعی در معرفی این بازنگری از مفاهیم اولیۀ مدرنیستی در شعر آنها دارد و با آوردن مثال‌هایی از شعر دو شاعر به تبیین پیچیدگی‌ها و ظرایف شعری آنان می‌پردازد.

فصل چهارم بر شعر شاعران زن مدرنیست تمرکز دارد که کار آنان عمدتاً به شکلی آگاهانه یا غیرآگاهانه، تحت‌الشعاع منتقدان و شاعران مدرنیست مرد قرار می‌گرفت و به حاشیه رانده می‌شد. برخی از این شاعران زن مانند ایمی لوول واچ.دی، خود از بنیان‌گذاران مکتب مدرنیسم در شعر به حساب می‌آیند و برخی دیگر مانند مریان مور با الهام گرفتن از مفاهیم مدرنیستی، در پی تثبیت صدای زنانۀ خود در فضای غالباً مردگرانانۀ مدرنیسم بودند و شاعران بسیار بانفوذ معاصر قلمداد می‌شدند. فصل پایانی بخش اول کتاب، بر طیف وسیع شعر مدرنیستی نیمۀ اول سدۀ بیستم به معرفی شعر ویلیام کارلوس ویلیامز، ای.ای. کامینگز و رابینسون جفرز و به اختصار بر شعر «اوبژکتیویست» دهۀ 1930 آمریکا نظر دارد: ویلیامز در مقطعی، هوادار شعر مدرنیستی به مفهوم بین‌المللی شدۀ الیوتی و پاوندی آن بود؛ و سپس به بازتعریف مفاهیم مدرنیستی در چارچوب لزوماً بومی شدۀ آمریکایی، به‌ویژه در شعر الن گینزبرگ، رابرت کریلی، امیری باراکا و رابرت لوول و شاعران بسیار دیگری در نیمۀ دوم سدۀ بیستم شد. نویسنده در این فصل، به شعر اوبژکتیویستی دهۀ 1930 میلادی گریزی کوتاه می‌زند که خواستار بسط مفهوم ایماژیسم، به عنوان یکی از مهم‌ترین رگه‌های شعر مدرنیستی در شعر بود و در عین حال، برخلاف نظر مدرنیست‌هایی چون پاوند و الیوت، بر موضوعات اجتماعی مبتلا به مردم نیز تمرکز داشت و تحت عنوان «صداقت» به مفهوم دغدغۀ اجتماعی شاعر، بر آن تأکید می‌کرد.

بخش دوم کتاب، از فصل 6 تا 10 با خروج از مبحث کلی مدرنیسم و جریانات شعری وابسته به آن، به معرفی نحله‌ها و گرایش‌های مهم شعر معاصر آمریکا از رنسانس هارلم و شعر سیاهان تا «شعر زبان» به عنوان جدیدترین گرایش شعری معاصر در چارچوب ادبی، فرهنگی و تاریخ اجتماعی سدۀ معاصر اختصاص دارد. فصل 6، از «رنسانس هارلم» تا «نهضت هنرهای سیاه» به جنبه‌های مختلف شعر سیاه‌پوستان آمریکایی از دهۀ 1920 میلادی تا اواسط دهۀ 1930، شعر پسا رنسانس دهۀ 1940 و 1950 و «نهضت هنرهای سیاه» دهۀ 1960 و 1970 می‌پردازد.

فصل 7 شعر برآمده از نحلۀ مهم انتقادی «نقد نو» در ادبیات آمریکا را معرفی می‌کند که طرز فکر غالب در شعر دانشگاهی آمریکایی از اواسط دهۀ 30 تا حدوداً اواخر دهۀ 60 را نمایندگی می‌کند. جریان شعر نقد نو، جریان دامنه‌داری است که گسترۀ آن با عنوان «شعر فرمالیسم نو» تا زمان حال نیز گسترده است؛ اما نویسنده بیشتر بر مقطع استیلای این شعر بر صحنۀ ادبی آمریکا در دهه‌های 1930 تا 1950 و کار شاعران مهمی تمرکز دارد همچون جان کرو رنسام به عنوان یکی از نظریه‌پردازان و شاعران اصلی این جریان، الن تیت به عنوان شاعر و نظریه‌پرداز بزرگ این نحله به عنوان نسل اول شاعران نو منتقد و شاعرانی همچون ریچارد ویلبر، جیمز مریل و رابرت لوول.

فصل 8 کتاب، نحلۀ شعری بسیار بانفوذ اعتراف‌گرا را معرفی می‌کند که برخی از محبوب‌ترین شاعران آمریکایی معاصر را در خود جای می‌دهد. این تفکر شعری که از دهۀ 1950 و بنا به یک استدلال تا کنون تفکر غالب شعری در شعر معاصر آمریکایی بوده است، بر پایۀ بیان سویه‌های گوناگون تجربیات و زندگی شاعر به شکلی اعتراف‌گونه است و می‌تواند در برخی موارد، وارد خصوصی‌ترین جنبه‌های فکری و زندگی شاعر نیز بشود. نویسنده پس از ارائۀ تعریف کوتاه و مفیدی از این طرز تلقی از شعر، به توصیف و تشریح آن از طریق بررسی شعر آشنا و بسیار پرخوانندۀ شاعرانی چون رابرت لوول، سیلویا پلات، ان سکستون، جان بریمن و الیزابت بیشاپ روی می‌آورد که هر یک شعر اعتراف‌گرا را به شیوۀ ویژۀ خود تعبیر می‌کردند و می‌سرودند.

فصل 9، به بیان گرایشی در شعر معاصر آمریکا اختصاص دارد که در آن شاعر در مسائل مختلفی مانند وجود خود، طبیعت اطراف، مسائل گوناگون فلسفی و روان‌شناسی و از این دست غور می‌کند. نویسنده ابتدا بر شعر تأثیرگذار، بلند و چند‌بخشی «چهار کوارتت» الیوت که در سال‌های اواخر دهۀ 1930 و اوایل دهۀ 1940 سروده شد، تمرکز می‌کند که به نظر وی، نقطۀ اوج و جریان‌ساز شعر مکاشفه‌گرای آمریکا محسوب می‌شود. او سپس با مبنا قرار دادن شعر ژرفکاوانۀ الیوت، به شعر و تفکر ریتکه شاعر پیرو مشی شعری الیوت و «مهم‌ترین وارث سنت سعر مکاشفه‌گرای آمریکایی» می‌پردازد و در پی آن، جریان شعری «ایماژ عمیق» را در شعر جیمز رایت و رابرت بلای، بنیان‌گذار این جریان در دهه‌های 60 و 70 میلادی معرفی می‌کند. سرانجام این فصل از کتاب، با معرفی دو شاعر ژرفکاو دیگر و بیان شعر آنان با نمونه‌های کوتاهی از شعر گری اسنایدر و گالوی کینل به پایان می‌رسد.

فصل 10 کتاب، به نوعی معاصرترین جریان شعری آمریکایی را معرفی می‌کند؛ چراکه امتداد آن به سال‌های آغازین سدۀ حاضر و تاکنون نیز کشیده شده است. نویسنده در شش فصل، شعر معاصر را توصیف می‌کند که بنا به تعریف وی، از اوایل دهۀ 1950 و با جریان «بیت» در شعر و ادبیات آمریکا آغاز می‌شود و تا زمان حاضر در قالب «شعر زبان» ادامه می‌یابد؛ در بخش نخست، نویسنده به «نسل بیت» به عنوان یکی از تأثیرگذارترین جریان‌های شعری معاصر آمریکا از دهۀ 1950 و شاعر شاخص این نسل الن گینزبرگ می‌پردازد؛ «رنسانس سانفرانسیسکو» و شاعر شاخص این جریان رابرت دانکن که شاعری پسامدرن محسوب می‌شود، در بخش دوم بررسی می‌شود؛ بخش سوم این فصل به شاعران «بلک مانتن» و پدر معنوی آنان چارلز اولسون که می‌توان او را پدر شعر نو آمریکایی خواند و همچنین شاعر دیگر مهم این جیران، رابرت کریلی اختصاص یافته است. بخش چهارم این فصل، نحلۀ بسیار مهم «مکتب نیویورک» به عنوان شعری مشخصاً پسامدرن در عرصۀ شعر معاصر آمریکا و شعر فرانک اوهارا و شاعر بزرگ معاصر جان اشبری را بررسی می‌کند و سرانجام «شعر زبان» به منزلۀ نوترین نحلۀ شعر معاصر و شفاف‌ترین عرصۀ ظهور تفکر پست‌مدرنیستی در حوزۀ شعر آمریکا و «شعر سخن» نوع شعر خود‌انگیخته و خلق‌الساعۀ دیوید انتین در بخش‌های نهایی این فصل معرفی می‌شوند.

فهرست مطالب کتاب:

پیشگفتار مترجمان

پیشگفتار نویسنده

فصل اول: عصری جدید: از شاعران «اشرافی» تا رابینسون و فراست

فصل دوم: مهاجران مدرنیست: ازرا پاوند و تی.اس.الیوت

فصل سوم: مدرنیسم تغزلی: والاس استیونزوهارت کرین

فصل چهارم: مدرنیسم جنسیتی

فصل پنجم: ویلیام کارلوس ویلیامز و صحنۀ مدرنیست آمریکایی

فصل ششم: از «رنسانس هارلم» تا «نهضت هنرهای سیاه»

فصل هفتم: نقد نو و فرمالیسم شعری

فصل هشتم: عصر شعر اعتراف‌گرا

فصل نهم: شهر به عنوان مکاشفه

فصل دهم: «شعر نو آمریکایی» و پیشگامان پسامدرن

نظر شما ۰ نظر

نظری یافت نشد.

پربازدید ها بیشتر ...

هانا آرنت: آخرین مصاحبه و دیگر گفتگوها

هانا آرنت: آخرین مصاحبه و دیگر گفتگوها

به کوشش و ترجمه هوشنگ جیرانی

این کتاب دربردارندۀ چهار گفتگو با هانا آرنت فیلسوف آلمانی است.

لقمان حکیم (در فرهنگ و ادب ایران)

لقمان حکیم (در فرهنگ و ادب ایران)

حسین نوربخش

این کتاب به زندگی و زمانه لقمان پرداخته و می‌کوشد تا افزون بر روایتی از زندگی لقمان، به گوشه‌های مبه