PDF
بازدید 1009 بار
یکشنبه 04 تیر ماه 1396

نام شما:

 

ایمیل:

ایمیل ها را با (,) از هم جدا کنید

 

ارسال یک پیام شخصی:

شاعر تاریخ: یادگارنامه محمدابراهیم باستانی پاریزی
شاعر تاریخ: یادگارنامه محمدابراهیم باستانی پاریزی
نویسنده: جمعی از نویسندگان به خواستاری حمیده و حمید باستانی پاریزی
ناشر: علم
تاریخ چاپ: 1394
مکان چاپ: تهران
تیراژ: 1100
شابک : 7ـ712ـ224ـ964ـ978
تعداد صفحات: 640
خلاصه: شاعر تاریخ عنوان مجموعه مقالاتی است که در بزرگداشت زنده‌یاد استاد دکتر محمدابراهیم باستانی پاریزی تدوین شده است.
شاعر تاریخ: یادگارنامه محمدابراهیم باستانی پاریزی
کتاب
شاعر تاریخ: یادگارنامه محمدابراهیم باستانی پاریزی
نویسنده: جمعی از نویسندگان به خواستاری حمیده و حمید باستانی پاریزی
ناشر: علم
تاریخ چاپ: 1394
مکان چاپ: تهران
تیراژ: 1100
شابک : 7ـ712ـ224ـ964ـ978
تعداد صفحات: 640
خلاصه: شاعر تاریخ عنوان مجموعه مقالاتی است که در بزرگداشت زنده‌یاد استاد دکتر محمدابراهیم باستانی پاریزی تدوین شده است.

برای دیدن بخشی از صفحات کتاب، لینک فایل پی دی اف (pdf) را ببینید.

 

سخن از مردی است که از خطه کرمان برخاسته است. مردی که در کویر حماسه آفریده، «از سیر تا پیار» تاریخ کرمان را نگاشته، «کوچه‌های هفت‌پیچ» تاریخ را سیر کرده، با «اژدهای هفت‌سر» جهل به نبرد برخاسته و در «زیر این هفت آسمان» یادگارهای جاویدی از خود بر جا گذاشته است. «گذاز زن از گدار تاریخ» را به تماشا نشسته، عارفانه و قلندرانه به «خود مشت و مالی» پرداخته، به «نون جو و دوغ گو» ساخته تا شرف استادی خود را حفظ کرده باشد و بالاخره همچون گوهری بر «درخت جواهر» تاریخ می‌درخشد و «تاریخ کرمان» تا همیشه مدیون اوست.

آری سخن از یکی از ستارگان پرفروغ آسمان علم و ادب کرمان، نویسنده، مورخ و شاعر گرانقدر، فرهیخته اندیشمند، جناب استاد محمدابراهیم باستانی پاریزی است. چهره ماندگاری که با آوردن نامش در هر محفل و نقلی حتماً حضار یاد کرمان می‌افتند.

محمدابراهیم باستانی پاریزی در سوم دی ‌ماه ۱۳۰۴ هـ.ش در پاریز، از توابع شهرستان سیرجان در استان کرمان متولد شد. تا پایان تحصیلات ششم ابتدایی در پاریز تحصیل کرد و از محضر پدر خود مرحوم حاج آخوند پاریزی هم بهره می‌برد. پس از پایان تحصیلات ابتدایی و دو سال ترک تحصیل اجباری، در سال ۱۳۲۰ تحصیلات خود را در دانشسرای مقدماتی کرمان ادامه داد و پس از اخذ دیپلم در سال ۱۳۲۵ برای ادامۀ تحصیل به تهران آمد و در سال ۱۳۲۶ در دانشگاه تهران در رشتۀ تاریخ تحصیلات خود را پی گرفت. در ۱۳۳۰ از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد و برای انجام تعهد دبیری به کرمان بازگشت و تا سال ۱۳۳۷ خورشیدی که در آزمون دکتری تاریخ پذیرفته شد، در کرمان ماند. دوره دکترای تاریخ را هم در دانشگاه تهران گذراند و با ارایه پایان‌نامه‌‌ای درباره «ابن اثیر» دانشنامه دکترای خود را دریافت کرد. کار خود را در دانشگاه تهران از سال ۱۳۳۸ با مدیریت مجله داخلی دانشکده ادبیات شروع کرد و تا سال ۱۳۸۷ استاد تمام‌ وقت آن دانشگاه بود و رابطه تنگاتنگی با این دانشگاه داشت.

شوق نویسندگی وی در دوران کودکی و نوجوانی در پاریز و با خواندن نشریاتی مانند حبل‌المتین، آینده و مهر برانگیخته شد. باستانی، اولین نوشته‌های خود را در سال‌های ترک تحصیل اجباری (۱۳۱۸ و ۱۳۱۹) در قالب روزنامه‌‌ای به نام باستان و مجله‌ای به نام ندای پاریز نوشت، که خود در پاریز منتشر می‌کرد و دو یا سه مشترک داشت. اولین نوشته او در جراید آن زمان، مقاله‌ای بود با عنوان «تقصیر با مردان است نه زنان» که در سال ۱۳۲۱ در مجله بیداری کرمان چاپ شد. پس از آن به عنوان نویسنده یا مترجم از زبان‌های عربی و فرانسه مقالات بی‌شماری در روزنامه‌ها و مجلاتی مانند کیهان، اطلاعات، خواندنی‌ها، یغما، راهنمای‌کتاب، آینده، کلک و بخارا چاپ کرد. اولین کتاب او «پیغمبر دزدان» بود که شرح نامه‌های طنزگونه شیخ محمدحسن زیدآبادی است و برای اولین بار در سال ۱۳۲۴ در کرمان چاپ شد. وی بیش از شصت عنوان کتاب تألیف یا ترجمه کرده‌است. کتاب‌های باستانی پاریزی برخی شامل مجموعه برگزیده‌ای از مقالات وی هستند که به صورت کتاب جمع‌آوری شده‌اند و برخی از ابتدا به عنوان کتاب نوشته شده‌اند. از میان نوشته‌های او، هفت کتاب با عنوان «سبعه ثمانیه» متمایز است که همگی در نام خود عدد هفت را دارند، مانند خاتون هفت قلعه و آسیای هفت سنگ. بعداً کتاب هشتمی با عنوان هشت‌الهفت به این مجموعه هفت‌تایی اضافه شده‌است. به جز کتب و مقالات، باستانی پاریزی شعر هم می‌سرود و اولین شعر خود را در کودکی در روستای پاریز و در آرزوی باران سروده بود. منتخبی از شعرهای خود را در سال ۱۳۲۷ در کتابی به نام «یادبود من» به چاپ رسانده‌ است. باستانی پاریزی بیش از 40 عنوان کتب در زمینه‌های مختلف از جمله کرمان‌شناسی به چاپ رسانده است.

وی سرانجام صبح روز سه شنبه پنجم فروردین ۱۳۹۳ پس از یک ماه بیماری کبد در بیمارستان مهر تهران دیده از جهان فرو بست.

اولین مقاله تحقیقی از منصوریه اتحادیه پیرامون «دارالعجزه‌های شیراز» نوشته شده و مبنای این مقاله مکاتبات و اسناد خصوصی عبدالحسین میرزا فرمانفرماست که دربردارندۀ اطلاعاتی درباره مخارج دارالعجزه‌های شیراز در بحبوحه جنگ جهانی اول است که در آن زمان حاکم فارس بود. در این مقاله از چگونگی تأمین غلات، وضعیت نابسامان کشاورزان و طبقات فرودست و همچنین نابسامانی‌های کشور و ستم پلیس جنوب و سازوکارهای دیوانی و محاسباتی مربوط به دارالعجزه‌ها سخن رفته است.

آخرین مطلب این کتاب یادنامه‌ای است از مجید نیکپور کارشــناس تاریخ و اسناد کرمان با عنوان «آخرین یادداشت باستانی پاریزی» که در بخشی از آن آورده است: شیوه تدریس ایشان در کلاس به روش معمول بسیاری از اساتید نبود، ایشان معتقد بودند دانشجو خود می‌باید کلیات هر درس را از منابع و مآخذ معتبر خوانده و تنها در هر جلسه کلاس با سؤال و پرسش، اشکالات و ابهامات خویش را برطرف نماید؛ کاری که در تمام واحدهایی که با ایشان داشتم، انجام می‌دادند. در تمامی ساعاتی که دکتر باستانی پاریزی در گروه تاریخ و حتی در منزل حضور داشتند، اگر دانشجویی جهت تحقیق و پایان‌نامه یا ارباب رجوعی... نزد ایشان نبود، لحظه‌ای بیکار نبودند و بر روی کاغذهای کاهی مشغول نوشتن مطالب برای کتاب‌ها و مقالات خود بودند.

مقالۀ دیگری در این کتاب از سیدشمس الدین نجمی ـ استاد گروه تاریخ دانشگاه کرمان ـ با عنوان «سبک تاریخ‌نگاری دکتر باستانی پاریزی» آمده است. وی استاد باستانی پاریزی را از پرکارترین اساتید تاریخ ایران می‌شمارد و هفتاد سال پژوهش در عرصۀ تاریخ، نوشتن هزار مقاله، شصت و پنج جلد کتاب و ده‌ها مقدمه برای کتاب‌های گوناگون را شاهدی بر مدعای خود ذکر می‌کند. وی بر این باور است که جذابیت عام آثار باستانی پاریزی که استعداد نویسندگی را با شم تاریخی در یک‌جا جمع کرده، تاریخ را از ملال‌انگیزی رهایی بخشیده است. وی تأکید استاد باستانی بر نقش مردم در تاریخ و درآمیزی نوشته های او با شعر و ضرب‌المثل و حکایات گوناگون را از شاخصه‌های آثار استاد می‌داند. نویسنده در پایان آثار استاد پاریزی را به چهار دسته تقسیم کرده است: اول: کتاب‌هایی که نام آنها با عدد هفت ترکیب شده است؛ دوم: کتاب‌هایی که ایشان تصحیح و تحشیه بر آن نوشته‌اند؛ سوم: ترجمه‌ها؛ چهارم: دیگر کتاب‌ها، مجموعه مقالات و اشعار.

فهرست مطالب کتاب:

پیش‌گفتار

روزشمار زندگی محمدابراهیم باستانی پاریزی

مقالات تحقیقی:

دارالعجزه‌های شیراز/ منصوره اتحادیه

کتاب‌شناسی استاد محمدابراهیم باستانی پاریزی/ حمیده اسدی، راحله آزادی

شرح‌ حال ادیب کرمانی/ محمدحسین اسلام‌پناه

احتمالی در معنی مثل «شاهنامه آخرش خوش است»/ محمود امیدسالار

دوست‌داران وطن/ محمد برکت

در جستجوی پیوندهایی با کرمان/ ناصرالدین پروین

داروی خرسندی/ محمود جعفری دهقی

حماسه مویه‌ای مانا/ محمدرضا خالصی

مجموعه‌هایی از نسخه‌های خطی و چاپ سنگی/ محمود دقاقی

کرمان و کویر در سفرنامه‌های ژاپنی/ هاشم رجب‌زاده

بازتاب هویّت اجتماعی و فرهنگی زنان بختیاری در سفرنامه‌های خارجیان دوره قاجاریه/ حسن زندیه، مرضیه خورج

مردی که جایش همیشه خالی خواهد ماند/ توفیق سبحانی

سیر موسیقی‌پژوهی در آثار دکتر باستانی پاریزی/ مهدی ستایشگر

تاریخ‌نگاری محلی در ایران: سال‌های پایانی فرمانروایی صفویان/ منصور صفت‌گل

میان ماه من تا ماه گردون/ اردوان طاهری

ژرژ دومزیل و تطبیق آداب و رسوم عامیانه اقوام ایرانی و اسلاو/ آنا کراسنولوسکا

خسروانی سرود/ عباس کشتکاران

فراخ‌نگری و انگیزه‌پروری باستانی پاریزی/ گوئل کهن

حقوق متقابل مردم و حکومت اسلامی از دیدگاه امیرالمؤمنین علی‌(ع)/ سیدمحمد موسوی بجنوردی

گزیده‌ای از قصیدۀ سیدمرتضی رضی/ احمد مهدوی دامغانی

سبک تاریخ‌نگاری دکتر باستانی پاریزی/ شمس‌الدین نجمی

بررسی مهم‌ترین تحولات جامعه و اقتصاد قفقاز ـ از افول صفویه تا حکومت افشاریه/ سارا یارمهدوی

یاران ایرانی اهل بیت(ع)/ حمید یزدان‌پرست

یادنامه‌های این کتاب نیز دربردارندۀ مطالب زیر می‌شود: آل ابراهیم، محمدرضا (از پاریز تا نیریز)؛ اجتهادی، سیدحسن (در سوگ باستانی پاریزی)؛ احرار، احمد (و او یک «معلم» بود)؛ ادیب برومند، عبدالعلی (برای یگانه مورخ ایرانی)؛ استعلامی، محمد (دویست سال بر بستانی بگذرد تا...!)؛ اسلامی ندوشن، محمدعلی (تنها یاد است که می‌ماند)؛ اشراقی، احسان («یاد باد آن روزگاران یاد باد»)؛ اقتداری، احمد (کرمان دل عالم است و ما اهل دلیم)؛ بنی‌احمد، حسین (استادی پرجاذبه و نکته‌پرداز برجسته‌ای که او بود)؛ بیانی، شیرین (استاد باستانی پاریزی و تاریخ)؛ تکمیل همایون، ناصر (یاد یار باوفای مهربان)؛ تمنا، عبدالکریم (اشکی با یاد استادم)؛ تنهاتن ناصری، ایرج (فرزانه استاد تاریخ، ادبیات و فرهنگ معاصر ایران)؛ جعفری دهقی، محمود (آن نبرده پیر بی آمیغ)؛ دعایی، سیدمحمود (باستانی پاریزی، آن‌گونه که من‌ دیدم)؛ رجبعلی‌پور، مهدی (از ملک ادب حکم‌گزاران همه رفتند)؛ زریاب خویی، عباس (شرف شهر و دیار)؛ فیضی، کریم (چگونه می‌توان از باستانی پاریزی ننوشت؟)؛ کمالی سروستانی، کورش (در سوگ بی‌کران)؛ گلابزاده، محمدعلی (مردی که از تاریخ رفت، تا به تاریخ بپیوندد)؛ متینی، جلال (دو خاطره)؛ مهرداد، سیدجعفر (درس تاریخ)؛ نیساری، سلیم (تاریخ‌نگاری هنرمند و مبتکر)؛ نیکپور، مجید (آخرین یادداشت دکتر باستانی پاریزی).

سه مقاله از مارکوس کینگا، یارشاطر و ریکاردو زیپولی به زبان انگلیسی در پایان کتاب آمده است.